Vliegveld Valkenburg

Mei 1940

KRIJGSRAAD.

Voor de nu 72 jarige soldaat Jan Chaudron uit Leiden die deel uitmaakte van het vierde regiment infanterie betekende het uitbreken van de oorlog dat hij niet voor de krijgsraad hoefde te verschijnen. De Leidse mitrailleurhersteller moest in de nacht dat de oorlog uitbrak wachtlopen op de boulevard in Noordwijk. Samen met zijn collega's was  Chaudron echter gaan pitten en daarbij betrapt door een controlerende officier van dienst.

• Een uur later brak de oorlog uit en gingen wij met vrachtauto's op weg naar Katwijk aan den Rijn"

De bedoeling was dat het onderdeel van Chaudron zou oprukken naar het centrum van het dorp Valkenburg om daar de aanwezige troepen de helpende hand te bieden. De Duitsers waren inmiddels al zo ver opgerukt dat er van dat voornemen niets terecht kwam.

• Vooral ook omdat we in het vuur lagen van de Hollandse artillerie vanuit Katwijk en tevens beschoten werden door Duitse vliegtuigen. Gelukkig bleef ons onderdeel ernstig letsel bespaard. Een van mijn maten kreeg een kogel door zijn oorlel. Ook hebben we de huizen langs de Katwijkerweg doorzocht op de aanwezigheid van Duitse militairen. Maar we hebben niemand aangetroffen tijdens de zuivering."

Terugkijkend is Chaudron nog onder de indruk van alles wat zich daar heeft afgespeeld. Pratend over de vernielingen spaart hij ook het gedrag van de Nederlandse soldaten niet.

• "Wij waren ingekwartierd in een villa bij het Willibrorduscolege, de huidige De Wilbert in Katwijk aan den Rijn. Na hun terugkeer uit Valkenburg hebben militairen daar vreselijk huisgehouden. Zelfs de gordijnen werden losgetrokken. Daar schaam ik me nu nog voor, hoewel ik besef hoe wij tot die vernielingen zijn gekomen. Emoties heb je nu eenmaal niet altijd in de hand."