Het 2^e eskadron krijgt omstreeks 4.35 uur het bevel  een verkenningspatrouille in de richting van Schiphol uit te zenden om vast te stellen of daar vijandelijke parachutisten zijn geland. Tot die verkenningspatrouille behoort ook Jan Smit. Er komen vervolgens berichten binnen dat steeds meer vliegtuigen op en rond Valkenburg proberen te landen.

Het eskadron huzaren, waar Jan Smit bij behoort krijgt daarom de opdracht de Duitse parachutisten bij Maaldrift en de Haagse Schouw aan te vallen en te verdrijven. De huzaren trekken over een breed front van 1000m op tegen de Duitse overvaller met twee pelotons in het terrein naast en één peloton over de autoweg. De Duitsers worden steeds verder teruggedrongen. Na korte tijd is de autoweg tot dicht bij de Haagse Schouw weer in Nederlandse handen. In het terrein naast de autoweg stokt de opmars van de Nederlandse militairen echter. Dit komt voornamelijk doordat een Duits transportvliegtuig in één van de weilanden een noodlanding heeft gemaakt. Het peloton op de autoweg komt daardoor in de problemen. Dit zeker nadat Duitse jachtvliegtuigen aan de strijd gaan deelnemen en de huzaren vanuit de lucht beschieten. Hun positie is dan ook niet houdbaar en ze moeten terugtrekken.

Omdat de meeste huzaren van het peloton gehuwde mannen zijn, waarvan sommige kinderen hebben, biedt Jan Smit aan op zijn post te blijven met zijn mitrailleur. Hij zal de Duitsers onder schot houden tijdens de terugtocht en daarin is hij geslaagd. Al zijn medestrijders bereiken de nieuwe stelling. Maar zijn eigen terugtocht mislukt. Tijdens de laatste gevechten die hij voert, raakt hij zwaargewond. Aan die verwondingen bezwijkt hij op de avond van de 10^e mei.